شیرکو بیکس (۱۹۴۰ – ۲۰۱۳)، از برجستهترین و تأثیرگذارترین شاعران معاصر کورد و خاورمیانه است. او به عنوان بنیانگذار جریان ادبی “روانگه” و پیشگام “شعر-پوستر”، شعر نو کوردی را از قالبهای سنتی رها ساخت و صدای رنجها و امیدهای ملتش شد.
آثار او آمیزهای از آزادی، طبیعت و مقاومت در برابر تراژدیهایی چون حلبچه و انفال است. شاهکارهایی همچون “دربند پروانه” و “کرسی” به بیش از ۱۰ زبان زنده دنیا (از جمله فارسی، انگلیسی، فرانسوی و عربی) ترجمه شدهاند.
شیرکو بیکس، در سال ۱۹۸۷ برنده جایزه بینالمللی “توخولسکی” شد و منتقدان جهان او را “پابلو نرودای شرق” نامیدند. او با خلق بیش از ۳۵ دیوان شعر، زبان و فرهنگ کوردی را به سکوی افتخارات ادبیات جهان رساند.


